وای ! حــــســــیــــنم

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین (ع)

 کوی عشق است این بیابان ، خواهرا غوغا مکن

 بر رخت سیلی مزن ، شیون در این سودا مکن

عهد من پایان پذیرد ، زین سپس رهبر تویی

ای شریک عهد من ، از دشمنان پروا مکن

تشنه لب در این بیابان ، عهد کردم جان دهم

مو  مکن بر روی نعشم ، گیسوانت وا مکن

کوفیان با قصد غارت در ستم طوفان کنند

رو متابی از شکیبا ، وحشت از یغما مکن

میزنن آتش بسوزد خیمه و خرگاه من

اندر آن آتش به دل ، خود آتشی برپا مکن

مشگلت از هر چه باشد ، رو به سجادم بگو

گفتگو  و کشمکش ، با هر کس رسوا مکن

جمع کن اهل حرم را پاسبانی کن به شب

ترک با خار مغیلان ، بلبل شیدا مکن

دل بدست آر از یتیمان ، مهر کن بر کودکان

از حمایت بر حرم ، دوری در این صحرا مکن

با همه نظم سخن ، دیوانه شد دیوانه تر

کیست بر دیوانه گوید ، در جنون غوغا مکن